Γιώργος Ντόσκας: «Είμαι πολύ χαρούμενος και πάρα πολύ περήφανος για τα κορίτσια! Είμαστε πολύ περήφανοι, που καταφέραμε να κάνουμε χαρούμενο τον κόσμο μας, που ήρθε και μας στήριξε εδώ. Τόσος πολύ κόσμος εδώ, μαζί μας. Απίστευτες οι εικόνες, για τις οποίες δουλέψαμε πάρα πολύ και τα καταφέραμε! Αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμάς. Η χρονιά κλείνει με τον πιο όμορφο τρόπο».
Βάσω Πλευρίτου: «Τα συναισθήματα είναι απερίγραπτα. Μόνο όσοι έχουν παίξει σε αυτόν τον σύλλογο μπορούν να νιώσουν την ατμόσφαιρα και το πάθος που σου δίνουν οι οπαδοί μας. Είμαι πάρα πολύ περήφανη που καταφέραμε να υλοποιήσουμε όλους μας τους στόχους αυτή τη σεζόν. Ενα ακόμα ευρωπαϊκό τρόπαιο! Εχω την τύχη να είμαι και στα τέσσερα Champions League. Eίναι πολύ σημαντικό που δεν παρατήσαμε το ματς, γιατί στα τελευταία λεπτά ήμασταν πίσω για δύο γκολ. Και το σημαντικό είναι, ότι δεν τα παρατήσαμε. Τα πέναλτι είναι και λίγο θέμα τύχης. Αλλά αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και στην Μπριτ (σ.σ. Φαν Ντεν Ντόμπελστιν)».
Φωτεινή Τριχά: «Είναι μια πολύ χαρούμενη στιγμή για εμάς. Απίστευτη στιγμή, για την ακρίβεια! Είμαι πολύ περήφανη για την ομάδα μου. Για όλο το τιμ που είμαστε εδώ. Νομίζω, ότι καταφέραμε να ξεπεράσουμε πολλά εμπόδια, τόσο εσωτερικά όσο και… εξωτερικά και δείξαμε χαρακτήρα την κατάλληλη στιγμή. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Σίγουρα, όλες οι ομάδες προσπαθούν και όλες το θέλουν, αλλά θεωρώ, ότι η δουλειά που έχουμε κάνει όλη τη χρονιά, απέδωσε και μας έδωσε απίστευτη χαρά. Μαγικό αυτό που ζήσαμε στην Μάλτα. Δεν έχω λόγια για τον κόσμο μας. Ευχαριστούμε».
Ιωάννα Σταματοπούλου: «Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη. Δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. Πραγματικά, η ομάδα μου ήταν υπέροχη σήμερα και είχαμε απίστευτη άμυνα. Με βοήθησαν να κάνω το έργο μου ακόμη πιο εύκολο, οπότε είμαι πολύ ευτυχισμένη. Είμαι, επίσης, πάρα πολύ χαρούμενη, γιατί πάντα πίστευα στον Ολυμπιακό και χαίρομαι που επέστρεψα σε αυτή την ομάδα. Είναι υπέροχο, γιατί ο κόσμος για εμάς είναι ένας επιπλέον παίκτης και αγωνιστήκαμε και για εκείνους. Φανταστικό αυτό που ζήσαμε εδώ με τον κόσμο».
Χριστίνα Σιούτη: «Η αλήθεια είναι, ότι είμαι πολύ συγκινημένη. Ναι, όντως, δεν είχα καταλάβει ότι αν έβαζα το πέναλτι, θα κερδίζαμε! Με το που είδα τον κόσμο μας να πανηγυρίζει και τα κορίτσια που ήταν έξω να πέφτουν στην πισίνα, πραγματικά ανατρίχιασα. Ηταν κάτι για το οποίο προσπαθούσαμε πάρα πολύ καιρό. Είχαμε πληγωθεί τα προηγούμενα χρόνια, αλλά καταφέραμε να ξανανέβουμε στην κορυφή. Είμαι πολύ περήφανη για όλες τις παίκτριες της ομάδας, γιατί παρόλο που βρεθήκαμε πίσω στο σκορ, λίγο πριν από το τέλος, καταφέραμε να το γυρίσουμε και να πάρουμε τη νίκη. Αυτό το τρόπαιο το αφιερώνω σε εμάς και στον κόσμο του Ολυμπιακού».
Μπριτ Φαν Ντεν Ντόμπελστιν: «Εκείνη τη στιγμή, στις αποκρούσεις, πραγματικά δεν καταλάβαινα πώς ένιωθα. Ημουν ήρεμη και έτοιμη να μπω και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Μπήκα μέσα και τα κατάφερα, χωρίς να μπορώ να εξηγήσω ακριβώς πώς. Ενιωσα πολύ χαρούμενη, όταν συνειδητοποίησα τι είχε συμβεί και μπορούσα να βλέπω τον αδερφό μου, τη μητέρα μου και όλους τους φιλάθλους που ήταν εκεί για να μας στηρίξουν. Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που αγαπώ πολύ. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη ομάδα που να έχει αυτό που έχει ο Ολυμπιακός. Αυτό τον κόσμο! Δεν υπάρχει άλλη τέτοια ομάδα. Η ατμόσφαιρα, η ενέργεια και τα συναισθήματα που ζήσαμε ήταν πραγματικά μοναδικά. Ηταν μια πολύ δύσκολη σεζόν για εμένα, όμως όλα τα κορίτσια ξέρουν ότι είμαι πάντα εκεί για την ομάδα, κάθε μέρα. Νομίζω, ότι αυτό το κλάμα, ήταν το ξέσπασμα όλων των συναισθημάτων».
Στεφανία Σάντα: «Πολύ δυνατό παιχνίδι. Μπήκαμε αποφασισμένες από την αρχή, για θέλαμε σαν… τρελές να κατακτήσουμε το τρόπαιο. Ξεκινήσαμε πολύ καλά, όμως κάναμε μια… κοιλιά στο δεύτερο ημίχρονο και η Φερεντσβάρος βρέθηκε μπροστά στο σκορ. Παρόλα αυτά, το πάθος και η ψυχή μας, μάς έδωσαν την ισοφάριση και τελικά, κερδίσαμε στα πέναλτι. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη για την ομάδα μου, για όλες τις συμπαίκτριές μου, για το σταφ και για όλον τον κόσμο του Ολυμπιακού, που ήταν τρομερός. Από ό,τι έμαθα, ήταν περίπου 500 άτομα στο πλευρό μας. Η εικόνα να πανηγυρίσουμε με τον κόσμο μας εδώ στην Μάλτα, θα μείνει για πάντα στο μυαλό μου. Το πρώτο μου Champions League! Και μέσα σε τέτοια ατμόσφαιρα! Η φίλη μου, η Σιούτη, πέτυχε το τελευταίο πέναλτι, χωρίς να έχει καταλάβει εκείνη τη στιγμή ότι ήταν το νικητήριο! Την αγαπώ πολύ, γιατί με στηρίζει πάντα. Παρόλο που δεν είχα μπει καλά στο παιχνίδι, με εμψύχωσε και μου έδωσε το κίνητρο να συνεχίσω».
